de methode

'Wij bevragen je aannames.'

De methode welke de FP hanteert, is een middel om inzicht te verwerven in je eigen denken. Het mooie is dat je dit middel eigen kunt maken. De gesprekken met een filosofisch practicus dienen dat doel – 'Jou beter te leren denken en je deze denkwijze eigen te maken'.

Zodat je na gemiddeld acht gesprekken de methode aardig onder de knie kunt hebben en zelf verder kunt. Natuurlijk geldt ook voor de filosofisch practicus – ‘oefening baart kunst.’ Dus het zal uiteraard helpen om met iemand in gesprek te blijven die meer geoefend heeft, maar het draait mij niet om werkverschaffing. Het enige verlangen van de filosofisch practicus is jou te helpen beter te leren denken.

 

Echter dien jij als bezoeker de bereidheid te bezitten om je eigen denken te bevragen. ‘Wat ik daarover denk, klopt dat wel?’ Als je iets zeker weet, behoeven we dat niet te bevragen. Het gaat erom wat je niet zeker weet. Om dat wat je dwars zit. Dat wat je bezig houd. Dat wat voor jou van belang is. Daar waar je rust in zoekt. Erken je twijfel als verkapte vraag.

Welke vraag? Dat kunnen we onderzoeken.

'Maar wat is de methode nu precies?' vraagt u zich misschien af. Wij bevragen je aannames. Misschien bevat die zin de kern van wat we doen. Wat betekenen begrippen die je gebruikt nu echt? Het moeilijkste van dit vak vind ik om vervelend te zijn. Maar soms stel ik zes en half keer dezelfde vraag (in een andere vorm) omdat telkens blijkt dat je niet weet wat het begrip dat jij alledaags gebruikt, betekent. Want als je ergens bij stilstaat, blijkt dat er meer te ontdekken valt dan je leek te denken.